خاطرات متهم ردیف اول...

شروع

دوشنبه, ۱ شهریور ۱۳۹۵، ۰۱:۲۲ ق.ظ

امشب شروعه خیلی از مسائلی که تو فکرمه و باید به مرحله اجرا دربیاد.

حالا چه مسائلی از جنس سمینار و پروپوزال که هیچ کاریش نکردم!

چه مسائلی از نوع خودسازی

چه مسائل کاری که باید از دوباره دنبال کار بگردم.


من باید اونجوری که می خوام بشم.

یکی از ایرادات من ایده آل گراییه... همه چیز تا عالی و کامل نباشه خوشحال نمیشم و خب مسلمه هیچ وقت اینطور نیست.

از کوچکترین مسائل گرفته تا بزرگترین! همین باعث میشه همش در جنبش باشم... البته تا یه حدی این نکته خیلی خوبه ولی بیش از حدش خیلی بد میشه! مثلا بیشتر از ارزش چیزی یا کاری یا شخصی براش وقت، انرژی، مایه و... میذارم تا هیچ نقصی نداشته باشه! در صورتی که نمیشه! یا نیازی نیست بی نقص باشه و ارزش کارم با توجه به انرژی و اعصابی که براش گذاشتم اصلا مشخص نمیشه.

البته ایرادای دیگه ای هم دارم که باید بهشو بپردازم.


  • ۹۵/۰۶/۰۱